De linkse columnist en politiek analist Walter Shapiro schrijft vandaag in The New Republic dat Tim Pawlentys grootste probleem een gebrek aan geld is. Hoewel hij volgens Shapiro wel degelijk een serieuze kans maakt, hangt zijn succes vooral af van de vraag hoe hij twee belangrijke noodzaken weet te combineren: genoeg tijd in de belangrijke staten (met name Iowa) doorbrengen om zijn naamsbekendheid boven de 5 procent te trekken (een gigantisch probleem voor een ex-gouverneur van een buurstaat!) en rijke donoren in alle uithoeken van het land te fêteren om ze grote sommen gelds afhandig te maken. Met een heleboel geluk en een waanzinnig reisschema kris-kras door de gehele VS kan Pawlenty $40 miljoen bij elkaar sprokkelen, maar of dat genoeg zal blijken om zelfs maar de Republikeinse nominatie op zijn naam te kunnen schrijven betwijfelt Shapiro.
Aan de andere kant, de enige kandidaat die genoeg geld heeft om zichzelf in één ruk naar de toppositie in de peilingen te projecteren, Mitt Romney, schijnt zoveel gewone kiezers af te stoten door een onaantrekkelijke persoonlijkheid dat zijn nominatie de doodssteek voor de Republikeinse partij in de aankomende presidentsverkiezingen zou kunnen zijn. Onlangs concludeerde de Canadese commentator Mark Steyn in National Review eveneens dat de Republikeinen de onhebbelijkheid bezitten om de kandidaat te nomineren "wiens beurt het is" en dat dat deze keer Mitt Romney is, een keuze die hij, om het zacht uit te drukken, niet toejuicht.
Shapiro betreurt m.i. terecht dat geld een zo fnuikende rol speelt in de Amerikaanse politiek. Maar pogingen om via wetgeving de perverterende werking van geld in politieke campagnes terug te dringen heeft alleen maar meer schade aangericht dan goedgemaakt (zie McCain-Feingold en Citizens United).
UPDATE: Met zijn toespraak in Iowa, waarin hij aankondigt ethanol-subsidies gefaseerd af te schaffen, maakt Pawlenty waarschijnlijk niet al te veel vrienden in het cruciale Iowa: veel boeren in die staat zijn afhankelijk van die subsidies. Pawlenty maakt een erg grote gok hier: dat inwoners van Iowa langs hun korte-termijnbelangen kunnen kijken en het voordeel op lange termijn kunnen zien. Deze wurggreep van de federale landbouwbureaucratie toont maar weer eens aan hoe de Democraten decennia lang en stukje bij beetje het politieke landschap in hun eigen voordeel hebben gemanipuleerd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten