maandag 23 mei 2011

Nee, de belastingen zijn niet te laag...

We Don’t Have a Revenue Problem | The Weekly Standard
Jeffrey Anderson van het conservatieve weekblad The Weekly Standard maakt zijn lezers erop attent dat de leugen van Democratische politici, dat belastingverlagingen onder Republikeinse presidenten hebben bijgedragen tot de huidige financiële en economische crisis, door de cijfers van de huidige regering niet worden gestaafd. In tegendeel, zegt Anderson: Pas in 2009, het eerste belastingjaar na het instorten van de hypotheekmarkt waarmee de crisis begon, zijn de belastinginkomsten van de federale regering gedaald. Van 1945 tot 2008 waren de inkomsten bijna elk jaar constant tussen 17,5 en 18 procent van het BNP (in 1949-1951 was er een dip rond 14,5 procent en in 1955 en 1959 zakten de inkomsten net onder de 17 procent), maar na het aantreden van de Obama-regering en het in kracht treden van de idiote stimuleringsprogramma's die de economie niet stimuleerden zakte dat cijfer voor het eerst sinds 1959 onder de 17 procent.

Uit de cijfers van het Office of Management and Budget van het Witte Huis blijkt dus, volgens Anderson, dat een daling van belastinginkomsten direct samenhangt met het uitblijven van economische groei en welvaart. Dat de huidige financiële problemen van de federale regering - en, ergo, van de economie - mede door belastingverhogingen zouden kunnen worden opgelost, is niet op feiten gebaseerd, maar enkel op de neo-socialistische lust van linkse politici die nivellering als morele noodzaak beschouwen. Keynesiaanse economische theorieën zijn meerdere malen in de VS uitgeprobeerd (m.n. onder de onterecht als economische redder beschouwde president Franklin D. Roosevelt) en hebben telkens gefaald (zie o.a. Burton Fulsomes New Deal or Raw Deal? en Amity Schlaes' The Forgotten Man). Het voortdurende fervente geloof in de correctheid van overheidssturing van de economie, ondanks het wetenschappelijke bewijs voor het tegendeel, lijkt in veel opzichten op een merkwaardige godsdienst. Tegelijkertijd voldoet het ook aan de definitie van de waanzin: constant hetzelfde blijven doen en een ander resultaat verwachten.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten