Posts tonen met het label immigratie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label immigratie. Alle posts tonen

maandag 24 juni 2013

Leeslijst

Hier is weer een lijstje met leeslinkjes.

A Pro-Abortion Reversal of Roe?

Wesley J. Smith (FirstThings.com) - 14 juni 2013
Smith presenteert een volledig nieuw scenario in de strijd rond het recht op abortus. De wet in de VS wordt bepaald door een uitspraak van het Hooggerechtshof uit 1973, de zaak Roe v. Wade. Gezien vanuit het pro-life-perspectief lijkt de strijd te gaan om het langzaam ongedaan maken van stukjes van die uitspraak en zo het recht op abortus te beperken en dus de rechten van ongeborenen te vergroten. Smith ziet echter de mogelijkheid dat progressieve rechters binnen korte tijd het recht op abortus verbinden aan het gelijkheidsbeginsel van  man en vrouw en zodoende abortus tot onaantastbaar grondrecht verklaren.

Rand Paul's 'Here's to Crime Act'

Andrew McCarthy (NationalReview.com) - 12 juni 2013
Voormalig federaal aanklager McCarthy heeft zware kritiek op de juridische analfabetie van een wetsvoorstel van Republikeins senator Rand Paul (Kentucky), tegen het verzamelen van telefoon-metadata door de federale overheid. Volgens McCarthy heeft Paul van de Amerikaanse grondwet blijkbaar weinig begrepen. Interessant artikel als voorbeeld van interne kritiek bij conservatieve politici.

Rise in Illegal Crossings Roils Immigration Debate

Byron York (WashingtonExaminer.com) - 17 juni 2013
Tijdens een verhitte discussie liet Senator Charles (Chuck) Schumer (D-NY) zich per ongeluk ontvallen dat de Amerikaans-Mexicaanse grens nog steeds zo lek als een mandje is. En dat terwijl de voorvechter van de nieuwe immigratiewet officieel nog steeds beweert dat er tegenwoordig nog maar weinig immigranten illegaal de grens oversteken.

Gohmert, Others May Block All Immigration Bills in Judiciary Committee

Jonathan Strong (NationalReview.com) - 18 juni 2013
Nu de Senaat op het punt staat het wetsvoorstel voor immigratiehervorming goed te keuren, schrijft Jonathan Strong dat een groeiend aantal Republikeinen in het Huis van Afgevaardigden alle wetsvoorstellen over immigratiehervorming in het Huis zullen blokkeren, om te voorkomen dat Democraten later tijdens het zog. 'reconciliation'-proces alle Republikeinse elementen uit de wet zullen schrappen. Dan maar liever helemaal niets, roepen de Republikeinen.

The Lesson of Kermit Gosnell

John McCormack (TheWeeklyStandard.com) - 18 juni 2013
Het abortusproces van de eeuw heeft de gemoederen in Amerika flink doen oplaaien. Tijdens de rechtszaak tegen Dr. Kermit Gosnell kwam naar buiten hoe hij foetussen die al lang levensvatbaar waren na mislukte abortussen stelselmatig vermoordde. McCormack waarschuwt dat men zichzelf voor de gek houdt door te denken dat Gosnell een uitzondering is in de donkere wereld van de abortusindustrie.

Same-Sex Marriage and Religious Freedom, Fundamentally At Odds

Matthew J. Franck (Public Discourse) - 18 juni 2013
In dit artikel laat Matthew Franck zien dat er met de invoering van het homohuwelijk in de VS op den duur geen ruimte zal blijven bestaan voor vrijheid van godsdienst en dat bedrijven, privépersonen en organisaties hun bezwaren tegen homoseksualiteit en het homohuwelijk zullen moeten opgeven. De recente wetsverandering in Nederland waar gewetensbezwaren voor ambtenaren tegen het homohuwelijk niet langer erkend worden is een teken voor Amerika dat rap in dezelfde richting gaat, en verder.

Marco Rubio, We Hardly Knew Ye

Jonathan Strong (NationalReview.com) - 24 juni 2013
Strong laat zien dat Republikeins senator Marco Rubio (Florida) met zijn werk voor immigratiehervorming zijn principes verloochent.

Immigration-Reform Scare Tactics

John Fund (NationalReview.com) - 24 juni 2013
Democraten en andere voorstanders van legalisering van de 11 miljoen illegale immigranten in de VS gebruiken ook heel ordinaire bangmakerijen om Republikeinen te dwingen tegen hun principes te stemmen: een stem tegen immigratiehervorming zal leiden tot de dood van de Republikeinse partij. Fund gelooft er niets van.

Repeating Mistakes, Ignoring Solutions

Anthony Amore (Huffington Post) - 24 juni 2013
Wie niet echt iets aan versterkte grenscontrole (waaronder het bouwen van een hek) doet, dweilt met de kraan open. Amore argumenteert tegen het huidige wetsvoorstel voor immigratiehervorming omdat men te weinig aan een betere grens doet.

zaterdag 8 juni 2013

Steeds meer verdeeldheid over immigratiehervorming

Senator Marco Rubio, één van de mede-indieners
 van het immigratiewetsvoorstel, tijdens  een toespraak maart 2013.
(foto  Sarah Elliot - CC)
Er begint steeds meer onenigheid te ontstaan over het wetsvoorstel om Amerika's immigratiesysteem te hervormen. Sinds begin van dit jaar is een comité van acht senatoren, waaronder vier Republikeinen en vier Democraten, bezig om een plan uit te werken dat een oplossing moet vinden voor de falende handhaving van de huidige immigratiewet. Met name de aanwezigheid van tussen de 11 en 16 miljoen illegale, hoofdzakelijk Mexicaanse immigranten in de VS is een steeds groter wordend maatschappelijk probleem.

Immigratiehervorming is al jaren een heikel thema in de VS. Republikeinen en Democraten zijn sterk verdeeld over de richting waarin hervormingsvoorstellen moeten gaan, ook omdat de twee partijen het probleem op verschillende manieren bezien. Voor Democraten is de aanwezigheid van een gigantische illegale onderklasse in de samenleving met name een humanitair probleem, zodat hun hervormingsvoorstellen er vooral op gericht zijn om de situatie voor de illegale immigranten te verbeteren: verwerven van legale status en daarmee toegang tot de legale arbeidsmarkt, zodat zij beter in hun eigen onderhouden kunnen voorzien. Republikeinen hechten een grotere waarde dan Democraten aan hervormingen die de onderliggende structurele problemen oplossen, zodat illegale immigratie op de lange termijn kan worden teruggedrongen en zo de humanitaire bijgevolgen kunnen worden voorkomen.

Het principeakkoord dat onder leiding van de jonge Republikeinse senator Marco Rubio en de Democratische veteraan Charles (Chuck) Schumer werd gesloten was veelbelovend, omdat het aan wensen van beide partijen leek te voldoen.  Het principeakkoord streefde naar een legale status voor illegale immigranten die aan een aantal strenge voorwaarden voldoen, gekoppeld aan een verbeterd volgsysteem voor legale visa-houders en een versteviging van de fysieke grens met Mexico, twee elementen die de constante toestroom van illegale immigranten moeten indammen.

Republikeinen eisen terecht dat die structurele factoren onderdeel zijn van het uiteindelijke totaalpakket, gezien de voorgeschiedenis van Amerikaanse immigratiewetgeving. Een dergelijke hervorming van de immigratiewetten werd ook al in de jaren tachtig onder Ronald Reagan uitgevoerd. Die hervorming is uitgelopen op een grootschalige amnestie voor illegale immigranten, maar zonder dat de grenzen effectief beter beschermd werden tegen de komst van weer een nieuwe golf van illegale grensoverschrijders. Pogingen om langs dezelfde weg het immigratiesysteem nog eens te hervormen liepen in 2007 spaak door het heftige verzet van een groep Republikeinen die vreesden dat het weer zou uitdraaien op niets meer dan het weggeven van Amerikaanse paspoorten.

Opnieuw beginnen er vragen te rijzen onder Republikeinen over de praktische invulling van het principeakkoord. Hoe meer er bekend wordt over de specifieke wetsteksten die momenteel in het comité worden geschreven, des te meer verzet rijst er onder Republikeinen. Zij zijn bang dat partijgenoot Rubio, die als zoon van Cubaanse immigranten een geloofwaardige Republikeinse stem in de overwegend Democratische Latino-gemeenschap is, zijn ziel aan de machtige Schumer aan het verkopen is. In het bijzonder vindt men dat de handhavingsaspecten te slordig worden uitgewerkt.

Republikeinen zijn erg achterdochtig jegens voorstellen die teveel speelruimte overlaten aan de minister van nationale veiligheid (Homeland Security), die verantwoordelijk is voor grensbescherming en immigratie. Zo voorziet het principeakkoord in een aantal mijlpalen die moeten worden bereikt voor volgende componenten in een getrapt traject in werking kunnen treden. Op die manier probeert het comité de belangen van Democraten (verbetering van de humanitaire situatie) en Republikeinen (de gaten in de wet en het immigratiesysteem dichttimmeren) in balans te houden.

Kritische stemmen in de conservatieve media zijn niet overtuigd dat de wetsteksten juridisch waterdicht zijn. Er wordt bijvoorbeeld bezwaar gemaakt tegen het feit dat de eerste stap in het traject een directe legalisering van de illegale immigranten is, hoewel zij in eerste instantie alleen een tijdelijke status krijgen. Advocaat Daniel Horowitz schampert op RedState.com dat de tijdelijkheid van die status binnen het huidige politieke kader een lachertje is. Als de regering later zou vastlopen op een andere mijlpaal is het volgens veel Republikeinen ondenkbaar dat het traject wordt afgebroken en de tijdelijke legale status van de immigranten dan weer zou worden ingetrokken. Dat is terecht, want dat zou een humanitaire crisis en een massale overtreding van internationale mensenrechtenverdragen tot gevolg hebben. Horowitz spreekt dan ook voor veel Republikeinen die eisen dat het verlenen van een legale status pas op een later tijdstip in het traject wordt geplaatst, nadat er op handhaving van immigratiewetten en grensbescherming wezenlijk meer is bereikt.

Verder zijn er ernstige twijfels dat de huidige regering in staat of zelfs van zin is om de wetgeving daadwerkelijk naar de letter uit te voeren. Mark Krikorian, directeur van het conservatieve Center for Immigration Studies, waarschuwde in National Review dat de manier waarop de mijlpalen worden gedefinieerd te weinig garanties biedt dat de regering daadwerkelijk verifieerbare stappen zal zetten om bijvoorbeeld een degelijk grenshek langs de grens met Mexico te plaatsen. Een eendere wet onder de Republikeinse president Bush werd niet nageleefd. Zouden de Democraat Obama en zijn minister van nationale veiligheid, Janet Napolitano, de tamelijk zware eisen voor zo'n grenshek wel uitvoeren? Krikorian gelooft van niet.

Uiteindelijk komt het er momenteel op neer dat de Republikeinen de Obama-regering niet vertrouwen. Het juridische steekspel over de immigratiewet van Arizona, die in 2011 door het Hooggerechtshof ongrondwettig werd verklaard omdat immigratiebeleid alleen aan de federale regering toekomt, zette het desinteresse van de huidige regering in het handhaven van immigratiewetgeving in het zoeklicht. Republikeinen zijn van mening dat de Democratische Partij via een kort legaliseringstraject voor illegale Latino's electoraal succes hopen te boeken. Sociologisch onderzoek toont aan dat Latino's overwegend links-progressief zijn in hun politieke denken. De Democratische Partij kan doorgaans op tweederden van de stemmen van Latino's rekenen.

Een snelle inburgering van 11 miljoen Latino's, waaronder in Texas en Arizona, zou tot een semi-permanente Democratische greep op het Witte Huis voeren, zo vrezen Republikeinen. Dit als gevolg van het huidige kiessysteem voor de president, waarin iedere staat als het ware "punten" krijgt, gemeten naar de omvang van de bevolking. Texas en Arizona, nu nog Republikeinse staten, zouden dan opeens stevig naar de Democraten gaan neigen. Met name door het electorale gewicht van Texas zou het dan zo goed als onmogelijk zijn voor Republikeinen om nog aan de benodigde 270 kiesmannen voor de winst van het Witte Huis te komen.

Met dat in het achterhoofd liggen Republikeinen dwars bij het doorvoeren van hervormingsvoorstellen die het een Democratische regering te makkelijk zou maken om immigranten van legalisering naar inburgering te laten doorstromen: zij vrezen voor hun voortbestaan. Er worden ook al voorstellen gedaan, bijvoorbeeld door politicoloog Peter Skerry van Boston College, om de huidige illegale immigranten alleen een permanente legale status te geven zonder mogelijkheid ooit staatsburger te worden. Zo zouden volgens Skerry veel illegalen toch waardigheid in de samenleving hebben, zonder het politieke gevaar waar Republikeinen voor vrezen. Zo'n voorstel lijkt echter weinig kans te hebben, omdat er gerede bezwaren zijn over de juridische rechten van zulke permanente niet-staatsburgers.

In het licht van een steeds langer wordende lijst schandalen in de huidige regering is een flinke dosis achterdocht over de betrouwbaarheid van Democraten als partner in de handhaving en uitvoering van immigratiewetten zeker geen teken van overdreven paranoia. Er zijn genoeg aanwijzingen dat delen van meerder ministeries sinds jaren systematisch in de macht van invloedrijke Democraten zijn gevallen die partijbelangen te vaak boven landsbelangen hebben laten gelden. Of dat eerder corruptie of incompetentie is blijft onduidelijk. Maar dat de Republikeinen gegronde redenen hebben om niet zomaar mee te gaan met de voorstellen van machtige Democraten zoals Charles Schumer moge duidelijk zijn.

donderdag 21 maart 2013

Republikeinse Partij in identiteitscrisis

Dit artikel is op 25 maart in het Nederlands Dagblad verschenen.

Nu bijna vijf maanden na de verkiezingen maken de Republikeinen met enige afstand flink balans op. De partij verloor de presidentsverkiezingen en ook veel van de federale ambten en de vraag is waarom.

De meest gehoorde visie op het verlies van de Republikeinse Partij is dat men door de tijd is voorbijgestreefd. De partij houdt vast aan achterhaalde beleidsvoorstellen die niet meer toepasbaar zijn op een electoraat dat er etnisch en cultureel anders uitziet dan in de gloriejaren onder Ronald Reagan. Men wijst op de tanende steun onder bevolkingsgroepen die flink groeien (latino’s en Aziatische immigranten) en jonge volwassenen stemmen steeds minder vaak Republikeins. De Republikeinen worden steeds meer een partij van oudere blanken in de zuidelijke staten.

Verder wordt gewaarschuwd dat de partij slecht inspeelt op socioculturele veranderingen. Het afgelopen decennium is de houding van Amerikanen t.o.v. het homohuwelijk faliekant omgeslagen zodat een ruime meerderheid nu vóór invoering is. De tolerantere houding naar homo’s tekende zich in november toen drie staten via een volksstemming het homohuwelijk invoerden. Het Republikeinse verzet tegen het homohuwelijk -- alsmede een aantal andere rechten waar de homolobby voor vecht -- is steeds meer een achterhoedegevecht.

Het advies aan de partij dat velen aan de partijleiding geven is om vooral een flinke ommezwaai te maken jegens immigranten en te werken aan een legale status voor de miljoenen illegale latino’s. Over het homohuwelijk zijn de meningen wat meer verdeeld, maar ook wat dat thema betreft zijn er genoeg luide stemmen die de partij raden om dat ook maar te omarmen.

Deze visie komt overigens niet alleen van linkerzijde, hoewel het commentaar van de New York Times direct na de verkiezingen wel erg triomfantelijk was: “Republikeinen zouden eens morele waarden voor alle gezinnen moeten gaan voorstaan, ook homoseksuele gezinnen -- en ook het recht op abortus en het recht op gezondheidszorg -- omdat dat de juiste doelen zijn voor het land waarin we leven, niet het land waarin zij zich wanen.” Ook een analyse van een partijcomité sprak afgelopen week eender in het rapport Growth and Opportunity Project.

Dat rapport is -- terecht -- erg kritisch ontvangen door de rechtse media. De redactie van het invloedrijke National Review verwijst het naar de prullenbak als “oppervlakkig” en “opportunistisch.” Pete Spiliakos schrijft op de christelijke opiniewebsite First Things dat het argument voor grootschalige legalisering van illegale latino’s als strategie naar het hart van latino-Amerikanen intellectueel schamel is. Hij vindt dat opportunistische critici teveel nadruk leggen op het belang dat latino’s aan immigratiehervorming zouden hechten.

In werkelijkheid is het volgens Spiliakos juist het ontbreken van een geloofwaardig economisch beleid dat alle kiezersgroepen van de partij afstoot. De campagne van 2012 was dan ook een pure anti-campagne tegen het beleid van Obama, maar zonder te articuleren waar de partij zelf voor stond. De economische beleidsvoorstellen die wel vaak worden geopperd, hoe serieus of intellectueel ook (met name belastingverlagingen voor “banenscheppers”), klinken allemaal als weggevertjes aan de superrijken. Dat spreekt latino’s net zo min aan als blanke jongeren met een beginsalaris.

De partij moet daarom beleid formuleren dat jonge gezinnen oplossingen biedt voor de hoge belastingdruk, rijzende verzekeringspremies onder Obamacare en zorgen over de toegankelijkheid van gezondheidszorg.

Juist hier heeft conservatisme meer te bieden dan Obama’s gestuurde economische beleid dat na vier jaar nog steeds verzand ligt in hoge werkloosheid en malaise. Laat de partij liever stemmen winnen door de superioriteit van het eigen gedachtegoed aan te tonen in plaats van gehoor te geven aan de oproep om basisprincipes op immigratiewetgeving, het huwelijk, enz. op te geven. Dat is sowieso verdacht advies, vooral als het vanuit linkse hoek komt.