Gisterenavond was er weer nieuws heet van de naald vanuit Amerika: het linkse opinieblad Mother Jones had onthullingen over Mitt Romney. Hij had tijdens een fundraiser (een etentje om fondsen te werven) afgelopen mei allerlei niet-presidentiële en domme uitspraken gedaan. Dat was stiekem opgenomen en wordt nu in de openbaarheid gebracht. In de uitspraken die tot nu toe naar buiten zijn gebracht praat Romney over de 47 procent van de Amerikanen die toch geen belasting betalen en dus niet gemotiveerd zijn om voor zijn belastinghervormingen te stemmen, en over de Palestijnen die niet geïnteresseerd zouden zijn in vrede.
Ik sprak daarover in het Radio 1 programma Met het oog op morgen. De link naar de hele uitzending hier (begint rond de 20 minuten); een link naar een fragment met alleen mijn bijdrage hier.
Posts tonen met het label NOS - Met het oog op morgen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label NOS - Met het oog op morgen. Alle posts tonen
woensdag 19 september 2012
zaterdag 8 september 2012
Na de conventies
Gisteren (vrijdag 7 september) was ik weer in Met het oog op morgen. Hier een link naar het fragment. Mijn bijdrage begint rond 15 minuten.
Mijn kijk op de conventies is dat de Democraten een betere conventie hebben gehad dan de Republikeinen. Hoewel de Republikeinen erin geslaagd zijn Romney eindelijk eens als mens neer te zetten (en niet als harteloze robot), was er te weinig inhoud bij de Republikeinen.
De Democraten hebben hun kans benut om de achterban erg enthousiast te maken. De toespraak van Bill Clinton gold voor velen als hoogtepunt. Toch vind ik dat hun conventie ook volledig gespeend was van economische argumenten. Er werd ook teveel nadruk gelegd op abortusrechten. Bijna de gehele eerste dag van de driedaagse conventie was gewijd aan toespraken door fervente voorstanders van de vrije abortus. Daarmee wilde de partij duidelijk de nadruk leggen op hun boodschap dat zij de partij voor de vrouwen zijn en de Republikeinen barbaarse middeleeuwers zijn. Of die boodschap aanslaat betwijfel ik zeer, aangezien (1) de verkiezingen over de economie gaan, en (2) het radicale pro-abortusstandpunt van de partij hen langzamerhand steeds meer kiezers kost. Een meerderheid van de Amerikanen vind abortus maar niets.
Mijn kijk op de conventies is dat de Democraten een betere conventie hebben gehad dan de Republikeinen. Hoewel de Republikeinen erin geslaagd zijn Romney eindelijk eens als mens neer te zetten (en niet als harteloze robot), was er te weinig inhoud bij de Republikeinen.
De Democraten hebben hun kans benut om de achterban erg enthousiast te maken. De toespraak van Bill Clinton gold voor velen als hoogtepunt. Toch vind ik dat hun conventie ook volledig gespeend was van economische argumenten. Er werd ook teveel nadruk gelegd op abortusrechten. Bijna de gehele eerste dag van de driedaagse conventie was gewijd aan toespraken door fervente voorstanders van de vrije abortus. Daarmee wilde de partij duidelijk de nadruk leggen op hun boodschap dat zij de partij voor de vrouwen zijn en de Republikeinen barbaarse middeleeuwers zijn. Of die boodschap aanslaat betwijfel ik zeer, aangezien (1) de verkiezingen over de economie gaan, en (2) het radicale pro-abortusstandpunt van de partij hen langzamerhand steeds meer kiezers kost. Een meerderheid van de Amerikanen vind abortus maar niets.
maandag 27 augustus 2012
Op naar de conventie
Vandaag begint officiëel de Republikeinse partijconventie. Ik sprak daarover gisterenavond laat in het NOS Radio 1 programma "Met het oog op morgen" samen met auteur Geert Mak, die net een nieuw boek over zijn rondreis door Amerika heeft gepubliceerd (Reizen zonder John). Een link naar de uitzending hier (mijn bijdrage begint op 32 minuten. Ik deed ook verder mee in de discussie met Geert Mak na het plaatje van Wounded Knee).
Het begint wel stormachtig voor Mitt Romney. De storm Isaac heeft al één dag van het programma afgehakt. Hoewel Isaac niet direct op Tampa afkomt, is men natuurlijk erg beducht voor alle afgevaardigden, journalisten, en andere gasten. Die moeten veilig kunnen reizen. Verder wil men ook mediaflaters zoals in 2005 toen George W. Bush een slecht figuur sloeg na orkaan Katrina voorkomen. Ook in 2008 werd het programma van de Republikeinse conventie (toen in de eerste week van september) ingekort, vanwege een orkaan in de Golf van Mexico, dus men is bij de Republikeinse Partij wel wat gewend. In principe heeft de storm weinig invloed op de conventie en op Romney, maar toch heeft hij wel één dag minder om zich aan Amerika bekend te maken. En dat zou iets kunnen schelen.
Maar er is ook die andere storm: de mediastorm rond Todd Akin en zijn schandalig domme uitspraak over verkrachting. Het is even sensatie, en de Obama-campagne probeert ook om Akin aan het publieke imago van Romney en de Republikeinse Partij te knopen. Dat lukt ze op de lange termijn niet; daarvoor is Akin toch te marginaal en onbekend. Het geheugen van de doorsneekiezer is te kort om dat in november nog te weten. De hele partij heeft zich bijna zonder uitzondering van Akin verwijderd en oefent druk op hem uit om uit de race voor de senaat te stappen. Het kan wel invloed hebben op de senaatsverkiezingen, want het is nu bijna zeker dat de zittende senator (Democraat Claire McCaskill) de verkiezing in Missouri gaat winnen, terwijl ze eerst op flinke achterstand stond. De kans op een meerderheid in de Senaat is nu voor de Republikeinen kleiner geworden.
Dit alles wil niet zeggen dat het plan van de Republikeinen allemaal koek en ei is. Geert Mak wees terecht op het punt van de belastingen. Dat is inderdaad het zwaktepunt in mijn ogen van de Republikeinse benadering. Het is waar dat je niet flink belastingen moet gaan verhogen in een zwakke economie, zelfs niet op die superrijken "die het wel kunnen missen." Of ze het kunnen missen of niet is niet belangrijk; belangrijker is te vragen wat het effect op het economische gedrag van die superrijken zal zijn als ze dadelijk een procentje meer of minder, of tien procent, of vijftien procent meer moeten betalen. Aangezien de "superrijken" ofwel van investeringen leven (financiële leningen aan bedrijven) of zelf een bedrijf runnen, graai je dus die belastingcenten weg van de huidige bestedingswijze en ken ze aan de staat toe. Ik heb tot nog toe weinig in Washington gezien dat mij er gerust op maakt, dat de federale overheid dat geld nuttiger gaat investeren dan die vermaledijde superrijken. Het wordt tijd dat men eens ophoudt de rijke mensen neer te zetten als snode valsaards. Dat is een 19-eeuws Marxisme. Het meerendeel van de rijken zijn gewoon successvolle beoefenaars van de economie.
Toch komt er een grote Maar als afsluiting: de Republikeinen kunnen m.i. op geen enkele manier hard maken dat een matige belastingverhoging voor de rijken niet zou kunnen helpen. Zolang we maar niet praten over het "uitkleden" van de rijken, waar de Democraten voor staan, is het best mogelijk dat een paar procentjes meer pijn bij de rijken wellicht genoeg ruimte schept voor de overheid om iets flexibeler met hervormingen en bezuinigingen om te gaan. De starre weigering om nog geen dollar belastingverhoging voor tien dollar bezuinigingen te accepteren doet hen in het licht van de camera's weinig goed. Daar moet voor de verkiezingen nog aan gesleuteld worden, anders geven ze Obama te veel amunitie om Romney (zelf één van de superrijken -- evenals bijvoorbeeld John Kerry, Democratisch kandidaat in 2004, overigens) als ... eh, ja valse rijke snoodaard neer te zetten.
Het begint wel stormachtig voor Mitt Romney. De storm Isaac heeft al één dag van het programma afgehakt. Hoewel Isaac niet direct op Tampa afkomt, is men natuurlijk erg beducht voor alle afgevaardigden, journalisten, en andere gasten. Die moeten veilig kunnen reizen. Verder wil men ook mediaflaters zoals in 2005 toen George W. Bush een slecht figuur sloeg na orkaan Katrina voorkomen. Ook in 2008 werd het programma van de Republikeinse conventie (toen in de eerste week van september) ingekort, vanwege een orkaan in de Golf van Mexico, dus men is bij de Republikeinse Partij wel wat gewend. In principe heeft de storm weinig invloed op de conventie en op Romney, maar toch heeft hij wel één dag minder om zich aan Amerika bekend te maken. En dat zou iets kunnen schelen.
Maar er is ook die andere storm: de mediastorm rond Todd Akin en zijn schandalig domme uitspraak over verkrachting. Het is even sensatie, en de Obama-campagne probeert ook om Akin aan het publieke imago van Romney en de Republikeinse Partij te knopen. Dat lukt ze op de lange termijn niet; daarvoor is Akin toch te marginaal en onbekend. Het geheugen van de doorsneekiezer is te kort om dat in november nog te weten. De hele partij heeft zich bijna zonder uitzondering van Akin verwijderd en oefent druk op hem uit om uit de race voor de senaat te stappen. Het kan wel invloed hebben op de senaatsverkiezingen, want het is nu bijna zeker dat de zittende senator (Democraat Claire McCaskill) de verkiezing in Missouri gaat winnen, terwijl ze eerst op flinke achterstand stond. De kans op een meerderheid in de Senaat is nu voor de Republikeinen kleiner geworden.
Het belangrijkste doel voor Romney is om zich op die conventie aan Amerika te presenteren. Er geldt een enorm verschil in
naamsbekendheid tussen de zittende president Barack Obama en de voormalige
gouverneur Mitt Romney. Veel mensen kennen Romney niet, of weten buiten zijn
naam om maar heel weinig. Dat geeft Barack Obama de mogelijkheid om via
campagnespotjes e.d. het publieke imago van zijn tegenstander als het ware vast
te leggen.
Het is dus aan
Romney om duidelijk te maken wie hij is en waar hij voor staat. Het mediabeeld
van de kandidaat is in onze cultuur immers van groot belang in de campagne. De
conventie is deze week het belangrijkste nieuws in Amerika. Voor het
eerst zullen alle zenders en alle nieuwsuitzendingen aandacht geven aan de
Republikeinse kandidaat; tot nog toe was het steeds maar samenvattinkjes van
een paar minuten, waardoor veel Amerikanen zelden iets van Romney of de
Republikeinen hebben gehoord of gezien. Nu wordt heel Amerika drie dagen lang
met Republikeinen gebombardeerd.
Toch gaat het met Romney niet zo heel goed. Alle
landelijke peilingen geven aan dat een meerderheid van de kiezers Obama niet
zien zitten en ontevreden zijn met zijn economische beleid, maar ze tonen ook
aan dat een krappe meerderheid toch de voorkeur aan Obama geeft. Men kent
Romney niet. Obama’s naamsbekendheid is groter en Romney heeft nog geen
overtuigend, gedetailleerd beleidsprogramma laten zien. Daar draait het ook in
Tampa wel een beetje om. Ook de keuze voor Paul Ryan als zijn vice-presidentskandidaat heeft tot nu toe weinig bij de onafhankelijk kiezers teweeg kunnen brengen. Hij is eveneens te onbekend. Voor hem ligt dus in Tampa ook een belangrijke taak: laten zien dat hij een flinke kop met kennis op zijn schouders heeft. Wellicht dat men hem in het debat met Joe Biden (in oktober) pas echt zal leren kennen. Het is te verwachten dat Ryan met de onbenullige Biden de vloer aan zal vegen.
![]() |
| Verkiezingsprojectie 25 augustus 2012 (gele staten zijn onbeslist, rood is Republikeins, blauw is Democratisch / bron: http://fivethirtyeight.blogs.nytimes.com/ |
Overigens gaat
het in Amerika bij presidentsverkiezingen om de “swing states”, staten die de
doorslag zouden kunnen geven (omdat men “punten” per staat verdient). In die
staten staat Obama nog steeds op een krappe voorsprong: Florida, Virginia, Ohio,
Wisconsin, Iowa, Colorado en Nevada (wellicht ook New Hampshire, maar dat is
erg klein). Alleen Florida lijkt eerder naar de Republikeinen over te hellen,
alle andere staten zijn eerder op Obama’s kant.
Wie het boek van Geert Mak heeft gelezen (ik heb alleen een vluchtige blik kunnen werpen op het boek), zal niet verbaasd zijn dat ik en dhr. Mak Amerika vanuit een andere hoek bekijken. Geert Mak heeft wel erg veel overduidelijke minachting voor FOX News: “Voor Fox is de waarheid– of, beter, het zoeken naar de waarheid – volstrekt irrelevant.” (blz. 269) Dat is een wel erg oppervlakkige analyse van Amerika -- eigenlijk typisch voor een Europese tourist die na een paar weken of maanden wel denkt het land te begrijpen.
Mak is erg bang dat Amerika gaat kiezen voor een afbouw van de sociale zorg. Hij gelooft dat meer overheid nodig is. Er zitten nogal wat haken en ogen aan een dergelijke stelling, omdat het uitgaat van twee vooraannames: (1) dat meer overheid automatisch betere zorg betekent; en (2) met overheid bedoelt Geert Mak te makkelijk de "federale" overheid. De Republikeinen willen wel degelijk flink snijden in de centrale macht van Washington, maar daarmee tornen zij zeker niet aan de macht van de overheid per se. Nog een aantal specifieke haken en ogen:
Mak is erg bang dat Amerika gaat kiezen voor een afbouw van de sociale zorg. Hij gelooft dat meer overheid nodig is. Er zitten nogal wat haken en ogen aan een dergelijke stelling, omdat het uitgaat van twee vooraannames: (1) dat meer overheid automatisch betere zorg betekent; en (2) met overheid bedoelt Geert Mak te makkelijk de "federale" overheid. De Republikeinen willen wel degelijk flink snijden in de centrale macht van Washington, maar daarmee tornen zij zeker niet aan de macht van de overheid per se. Nog een aantal specifieke haken en ogen:
1.
Ten eerste is het niet waar dat Amerika nu
helemaal geen sociale zorg heeft. Er is Medicare (ziekenfonds voor senioren),
Medicaid (ziekenfonds voor armere Amerikanen en mensen met handicaps en andere
bijzondere aandoeningen), Social Security (AOW) en foodstamps (voedselbonnen),
om maar een paar belangrijke programma’s te noemen. Er zullen ongetwijfeld verbeteringen
in die systemen kunnen komen en het is ook niet allemaal zo ingericht als in de
meeste Europese landen, maar je kunt niet beweren dat er niets is.
2.
De staatsinrichting is ook heel anders. Amerika is
een federale republiek en de landelijke overheid heeft onder de grondwet veel
minder macht dan de landelijke overheid in Nederland; subsidiariteit is een
veel krachtigere factor in de VS als in Nederland. Dus verwacht men hier in
Amerika dat problemen vooral plaatselijk of op het niveau van de individuele
staten worden opgelost, tenzij het een probleem is dat alle staten of een groot
deel van de staten op precies dezelfde manier treft.
3.
Dat heeft ook te maken met de omvang van het land.
Omstandigheden in het subtropische Florida zijn anders dan in het koude
Minnesota of het woestijnachtige Arizona. Afstanden zijn groot, zodat het
logistiek ook vaak niet goed is alles vanuit Washington te regelen.
4.
Verder ben ik erg pessimistisch over het success
van de centralistische hervormingen die onder Obama zijn doorgevoerd. Obamacare
is een poging om een landelijk probleem in de gezondheidszorg op te lossen en
spreekt inderdaad veel verschillenden dingen aan, maar de wet is zo’n
onoverzichtelijke warboel dat het volgens velen de gezondheidszorg alleen maar
slechter maakt—en ook nog eens duur en inefficiënt is.
5.
Tenslotte is hetnu niet het moment om gigantische
overheidsuitgaven te doen. Amerika is hard op weg om in de voetstappen van
Griekenland te volgen. De staatsschuld (16 biljoen) is groter dan die van alle
andere landen in de hele wereld bij elkaar. Over tien jaar begint de federale
overheid failliet te gaan. Dit probleem is van zo’n enorme omvang dat het niet
mogelijk is om met traditionele belastingverhogingen op rijkere Amerikanen
genoeg belastinginkomsten te vergaren en het gat te vullen. De schuld is zo
groot dat het vermogen van alle rijkste Amerikanen bij elkaar niet genoeg is om
het begrotingstekort van één jaar op te lossen. Er moeten dus andere
structurele oplossingen worden gezocht.
6.
Dat betekent overigens niet dat de Republikeinen voor
een einde aan sociale zorg staan. Wel voor hervormingen, met lagere uitkeringen
(of een einde aan AOW voor miljonairs) en privatisering van onderdelen, om de
druk op de federale overheid te verminderen, meer vrijheid aan burgers te geven
om zelf te investeren, en de hele sociale zorg van een fiscale implosie te
redden. Liever 80% sociale zorg dan geen sociale zorg.
Toch komt er een grote Maar als afsluiting: de Republikeinen kunnen m.i. op geen enkele manier hard maken dat een matige belastingverhoging voor de rijken niet zou kunnen helpen. Zolang we maar niet praten over het "uitkleden" van de rijken, waar de Democraten voor staan, is het best mogelijk dat een paar procentjes meer pijn bij de rijken wellicht genoeg ruimte schept voor de overheid om iets flexibeler met hervormingen en bezuinigingen om te gaan. De starre weigering om nog geen dollar belastingverhoging voor tien dollar bezuinigingen te accepteren doet hen in het licht van de camera's weinig goed. Daar moet voor de verkiezingen nog aan gesleuteld worden, anders geven ze Obama te veel amunitie om Romney (zelf één van de superrijken -- evenals bijvoorbeeld John Kerry, Democratisch kandidaat in 2004, overigens) als ... eh, ja valse rijke snoodaard neer te zetten.
zaterdag 21 juli 2012
Romneys 'running mate' - komt die eraan?
Op vrijdagavond heb ik weer even gebabbeld met de mensen van Met het oog op morgen van radio 1. Hier is een link naar de audio (het segment begint op ongeveer 32 minuten).
woensdag 11 april 2012
Een tussenstand van de race
Maandagavond was ik samen met Boris Dittrich te horen in Met het oog op morgen van NOS op radio 1. Klik hier voor een linkje (segment begint op 34:45).
Ook gisterenavond was ik nog even kort in het nieuwsoverzicht van het Oog na de bekendmaking dat Rick Santorum uit de race was gestapt. Link hier (segment begint op 9:25).
Ook gisterenavond was ik nog even kort in het nieuwsoverzicht van het Oog na de bekendmaking dat Rick Santorum uit de race was gestapt. Link hier (segment begint op 9:25).
Abonneren op:
Posts (Atom)
