Dit artikel werd op maandag 24 september 2012 in het Nederlands Dagblad gepubliceerd. (Link: alleen voor abonnees of betaald)
Er zit iets onbetamelijks in de gretige manier waarop de landelijke
Amerikaanse pers elke uitspraak van Mitt Romney neersabelt. Zo lijkt er geen
week voorbij te gaan waarin de pers de kandidatuur van de Republikeinse
presidentskandidaat niet ten dode opschrijft.
Afgelopen week begon het linkse opinieblad Mother Jones met een serie
onthullingen van geheime opnamen, gemaakt tijdens een etentje van de
Amerikaanse presidentskandidaat Mitt Romney met donoren, afgelopen mei. De
opnamen suggereren dat Romney geen hoge dunk heeft van pakweg de helft van het
electoraat: 47 procent van hen betaalt geen inkomstenbelasting, en is gewend
geraakt de hand bij de overheid op te houden. Op die mensen hoef ik me niet te
richten; die stemmen toch niet voor mij, concludeerde Romney.
Er ontstond brede verontwaardiging, ook onder Republikeinen. William
Kristol van het conservatieve weekblad The Weekly Standard noemde de uitspraken
‘dom en arrogant’. Ook het tijdschrift National Review liet geen spaander heel
van Romney: niet alle mensen die geen inkomstenbelasting betalen, zijn
Democraten of zitten allemaal in een sociaal zorgprogramma.
Toch is er iets onbetamelijks aan de gretige manier waarop de landelijke
pers elke uitspraak van Romney neersabelt. Zo lijkt er geen week voorbij te
gaan waarin de pers de kandidatuur van Romney niet ten dode opschrijft. De
knulligheid van Romneys uitspraken wordt schromelijk overdreven. Obama was in
2008 minstens zo ‘dom en arrogant’ toen hij zich liet ontvallen dat
conservatieve Amerikanen zich verbitterd ‘aan wapens of godsdienst’
vastklampten.
Romneys kritiek op het Witte Huis na de bestorming van de Amerikaanse
ambassade in Egypte werd bekritiseerd als ‘onkies’ tijdens een moment van rouw
over de dood van vier diplomaten in Libië. Dat Romneys uitspraak vóór het
incident in Libië kwam, maakte voor de krantenkoppen de volgende ochtend
blijkbaar niks uit.
Een analyse van het Media Research Centre toonde aan dat er twintig keer
meer media-andacht voor Romney was dan voor de regering-Obama, die in de
nasleep van het geweld uitgebreid excuses aanbood voor een
derderangsinternetfilm en pas in tweede instantie klaagde over de schending van
diplomatieke rechten. Weegt die film zwaarder dan de levens van diplomaten? Mag
Romney niet vragen of Obama zich wellicht schaamt voor de meningsvrijheid in
Amerika?
partijdig
Het zijn slechts enkele voorbeelden in een steeds groter wordende stapel
bewijzen van de onprofessionele partijdigheid van de Amerikaanse pers.
Republikeinse uitspraken worden op een goudschaaltje gelegd, terwijl men
kritische vragen aan de Democratische kandidaten achterwege laat. Dat was in
2008 al zo, toen bijvoorbeeld CBS-journaliste Katie Couric Sarah Palin in een
uiterst kritisch interview aan de schandpaal nagelde, terwijl ze de volgende
week een zoetsappig onderonsje met Joe Biden uitzond.
De aandacht voor de onhandige uitspraken van Romney staat in schril
contrast met de fluwelen handschoenen waarmee bijvoorbeeld de blamage over
Jeruzalem en God in het Democratische verkiezingsprogramma werd behandeld. De
toespraak van Paul Ryan op de Republikeinse conventie werd meermalen door fact
checkers als leugenachtig bestempeld, maar zonder serieuze argumenten, terwijl
niemand Obama om details van zijn financiële beleidsplannen vraagt, of waarom
hij de belastingen nu wel wil verhogen, maar in 2010 niet.
links
Dit alles illustreert en bevestigt de conclusies van een studie uit 2005
van de sociologen Tim Groseclose en Jeff Milyo van de Universiteit van
Californië in Los Angelos (UCLA), die aantoonden dat de grote kranten en
tv-zenders bijna zonder uitzondering vanuit links oogpunt berichten. En dat 93 procent van de politieke
correspondenten toegeeft Democratisch te stemmen (terwijl het land in zijn
geheel ongeveer fifty-fifty tussen de twee partijen kiest).
Het standaardantwoord, dat de conservatieve nieuwszender FOX News zoveel
kritiek op Obama uitoefent, snijdt weinig hout. Het marktaandeel van de
betaalde kabelzender is binnen het brede scala aan nieuwsprogramma’s relatief
beperkt. Volgens de studie van Groseclose en Milyo is het belangrijkste
nieuwsprogramma van Fox (Special Report) helemaal niet zo conservatief als
mensen denken. Ook merken zij op dat de opinieredactie van de Wall Street
Journal weliswaar uiterst conservatief is, maar de nieuwspagina’s van de
zakenkrant bevatten volgens hun analyses de meest linkse berichtgeving van alle
grote kranten.
Met dergelijke scheve verhoudingen verbaast het niet dat Romney zo’n
negatieve pers krijgt. Maar wie de schreeuwende koppen in de krant en op tv
negeert en naar de opiniepeilingen kijkt, ziet dat Romney afgelopen week juist
zijn achterstand aan het inhalen was. Want veel Amerikanen zijn ondanks de
perspropaganda tamelijk gedesillusioneerd als het gaat om Obama, onder wie de
werkloosheid boven de 8 procent blijft hangen en de staatsschuld met 5 biljoen
dollar is toegenomen. Dat is het echte verkiezingsnieuws.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten