Dit artikel is op 20 april 2013 in het Reformatorisch Dagblad verschenen.
Democraten die strengere regels voor het
bezit en de verkoop van vuurwapens wilden, hebben kansen daarop zelf verspeeld
door te proberen knudderige en controversiële voorstellen hardhandig door te
drukken.
Al maanden horen
we dat het moment eindelijk was aangebroken: na de tragedie in Newtown was het
hart van zelfs de hardvochtigste pro-vuurwapenpoliticus week genoeg geworden om
eindelijk de vuurwapenwaanzin in Amerika te doorbreken. Het bezit van
vuurwapens zou niet langer cool zijn
en Washington zou redelijke beperkingen kunnen invoeren om het aantal
vuurwapenincidenten drastisch terug te dringen.
Deze week stierf
alle hoop op zo’n doorbraak toen de kern van het wetsvoorstel, het zog.
Toomey-Manchin amendement, dat een criminele achtergrondcontrole voor alle
wapenverkopen in de VS verplicht stelde, niet het benodigde aantal stemmen
haalde. Van het ambitieuze wetsvoorstel blijft nu een tandenloze tijger over. Hoe
is het fout gelopen?
Wie het debat
gevolgd heeft, weet het antwoord. En hoewel er flink veel vingers wijzen naar
de vermaledijde wapenlobbygroep National
Rifle Association (NRA) die haar invloed onder twijfelende senatoren flink
heeft laten gelden, moest ook professor Adam Winkler van UCLA in het linkse-progressieve opinieblad The New Republic toegeven dat de
regering Obama door een onprofessionele aanpak de zaak heeft weggegeven.
De kritiek van
Winkler en het meerendeel van de linkse media richt zich grotendeels op de
tactiek die toegepast is. Winkler klaagt over de onnodige vertragingen bij het
indienen van de voorstellen zodat de oppositie tijd kreeg om zich te verweren. Hij
heeft ergens wel gelijk dat zo kansen zijn verspeeld, maar hij laat zich gaandeweg
wel enorm in de kaart kijken. Want zijn reactie steunt impliciet de harde
machtspolitiek die de Democraten sinds 2009 voeren: zoveel mogelijk de eigen
zin door de strot van de oppositie drukken, hoe onbezonnen ook, voor Amerika
weer naar de stembus gaat. Door die tactiek zit Amerika nu bijvoorbeeld met
Obama’s grootste success opgezadeld: een onbetaalbare ‘hervorming’ van het
gezondheidsstelsel waar nu al de financiële wielen van afvallen.
Voorstanders van
de wapenwethervormingen hebben zich blind gestaard op peilingen die aantoonden
dat rond de negentig procent van de Amerikanen strengere regels voor de verkoop
van wapens steunden. Maar dat wil niet zeggen dat dit specifieke voorstel deugde. Uiteindelijk waren er ook een
aantal Democraten die genoeg bedenkingen hadden bij de opzet van het criminele
controlesysteem dat ze tegen het voorstel stemden.
Het wetsvoorstel
was van het begin gedoemd te mislukken, omdat het intellectueel zo knudderig was.
Democratische voorvechters gaven zowel in debatten als in openbare toespraken
blijk van het feit dat ze geen verstand van vuurwapens hadden. Semi-automatische
vuurwapens werden herhaaldelijk met automatische geweren verward. Eén
parlementariër wist niet eens wat een magazijn was, maar ze wilde wel bepaalde
soorten verbieden. Als gevolg werden er voorstellen gedaan die technisch of
juridisch niet haalbaar waren.
De uitbreiding
van controles bij wapenverkoop was nog één van de minst twijfelachtige
voorstellen. Beschamender was de hernieuwde roep om ‘aanvalswapens’ te
verbieden, terwijl vuurwapenkenners weten dat deze categorie alleen in de fantasie van politici bestaat: het is een
juridische term voor een door politici willekeurig gekozen aantal vuurwapens op
grond van willekeurig gekozen kenmerken (welhaast identieke vuurwapens met
licht andere kenmerken blijven buiten beschouwing).
De wil om
vuurwapens beter te reguleren bestaat wel degelijk. Republikeinen, waaronder
senatoren Ted Cruz en Charles Grassley, hebben genoeg voorstellen gedaan, maar naar
hen wordt nauwelijks geluisterd. In
plaats daarvan jagen Democraten luchtkastelen na. Geen letter van de
Democratische voorstellen zou de factoren hebben aangepakt die Adam Lanza in
staat stelden dood en verderf te zaaien.
Het is een goede
zaak dat de ‘loyale oppositie’ een punt heeft gezet achter alle
krokodillentranen, emotionele chantage, en machtsspelletjes van president Obama
en zijn partij. Wellicht dat er snel eens een echt debat over
vuurwapenwetgeving komt – als de Democraten eens een cursus over vuurwapens
hebben genomen.
