Abortusmaffia

Het politieke nieuws in de VS van de afgelopen dagen draaide allemaal om abortus en religie. Dat Mitt Romney de caucuses in Nevada had gewonnen met een verpletterende voorsprong van 50,1% tegen 21,1% voor zijn directe uitdager Newt Gingrich had in feite weinig nieuwswaarde voor veel media. De explosie van verontwaardiging over juist dit zogenaamde 'sociale' thema is een scherpe terechtwijzing voor alle politieke experts die meenden dat alleen de economie dit jaar van belang zal zijn voor de uitkomst van de verkiezingen in november.

De eerste rel ontstond toen de Amerikaanse conferentie van Rooms-Katholieke bisschoppen publiekelijk hun ontsteltenis uitsprak over het feit dat minister Kathleen Sebelius van gezondheid religieuze instellingen vanaf volgend jaar gaat dwingen om alle vormen van geboortebeperking in het verzekeringspakket voor hun werknemers te vergoeden. In lokale kerken in heel het land werd een boodschap voorgelezen waarin aan de gemeente werd meegedeeld dat de kerk niets anders overbleef dan burgerlijke ongehoorzaamheid jegens de overheid als deze regel volgend jaar daadwerkelijk van kracht wordt. De Rooms-Katholieke Kerk verbiedt enige vorm van geboortebeperking. De afkondiging van de regel door de Obama-regering betekent in feite dat katholieke (en andere religieuze instellingen die godsdienstige bezwaren tegen geboortebeperkende medicijnen hebben) gedwongen worden medicijnen en behandelingen te vergoeden die de kerk afkeurt, waaronder medicijnen die door veel christenen als abortus-provocerend worden gezien, zoals de morning-after pill.

Burgerlijke ongehoorzaamheid kan een duur grapje worden. Weigering om vanaf volgend jaar aan de maatregel gehoor te geven kan resulteren in torenhoge boetes door de federale overheid; slechts weinig religieuze instellingen zullen die boetes kunnen overleven. In feite, zo schreef de bisschop van Pittsburgh, vertelt de regering ons, "Loop naar de hel met je religieuze overtuigingen."

De kerk komt van een koude kermis thuis, omdat de leiding van de Amerikaanse Rooms-Katholieke Kerk, die overwegend Democratisch is, juist de afgelopen drie jaar flink campagne heeft gevoerd voor de president en zijn beleid. Hoewel de leiding van de kerk zich grotendeels op de vlakte hield tijdens het debat over Obamacare, waren er wel degelijk vooraanstaande katholieke groepen die destijds een lans hebben gebroken voor Obama's hervorming van het gezondheidsstelsel. Die komen nu bedrogen uit. Het Witte Huis weigert pertinent om religieuze instellingen toestemming te geven om op godsdienstige redenen van de wettelijke voorschriften af te wijken. Weigerpastoors, om het zo maar te vertalen, worden niet geduld. Ook Democratische politici die destijds voor Obamacare stemden krabbelen nu terug.

Kathy Dahlkemper, voormalig afgevaardigde uit Pennsylvania en zelf ook katholiek, liet weten dat ze nooit voor Obamacare had gestemd, als ze had kunnen voorzien dat de minister van gezondheid een dergelijke wettelijke maatregel zou afkondigen. Dat is overigens wel het toppunt van naïviteit, gezien het feit dat Republikeinen er juist intens op hebben gehamerd dat de structuur van Obamacare (in werkelijkheid heet de wet de Affordable Care Act, ofwel de "Betaalbare Ziekenzorgwet") juist dit soort centrale overheidsdictatuur bevorderde.

Met de afkondiging zet de Obama-regering een al langer bestaande beleidslijn extra dik voort, waarin men laat zien van traditionele godsdienst geen kaas te hebben gegeten. De nutteloze vervolging van een Lutherse school over het ontslag van een docente eindigde vorige maand in een vernederend verlies voor een unaniem Hogerechtshof. Alle negen hogerechters, inclusief de meest links-progressieve rechters, waren het er tamelijk makkelijk over eens dat de vrijheid van godsdienst, verankerd in het Eerste Amendement van de Amerikaanse grondwet, religieuze instellingen zoals scholen volledig vrijwaart van inmenging van de staat w.b. hun personeelsbeleid. Daarom menen de meeste juristen, dat de Obama-regering met deze maatregel over geboortebeperkende medicijnen ook hier overduidelijk de grondwet overtreedt.

Dat de zenders ABC en CBS in hun avondnieuws nog steeds met geen woord hebben gerept over dit thema --terwijl heel Amerika er over praat -- is overigens veelzeggend.

De tweede schokkende ontwikkeling rond abortus -- en vrouwenrechten -- was de reactie van linkse politici en linkse media op de beslissing van de Susan G. Komen stichting, een privé-instelling die al sinds jaar en dag voor de genezing van borstkanker strijdt, om niet langer geld te doneren aan Planned Parenthood, Amerika's grootste, en door de overheid gesubsidieerde, abortusklinieken. Nancy Brinker, voorzitster van de stichting, liet weten dat de relatie met Planned Parenthood was herzien, omdat er te weinig overlapping was tussen de doelen van de twee organisaties.

Links Amerika trok subiet de hakbijlen uit de kast en ging Nancy Brinker metaforisch te lijf. Ook de media lieten alle schijn van onpartijdigheid varen. Met name NBC-journaliste Andrea Mitchell, die zelf aan borstkanker heeft geleden en veel voor de Susan G. Komen heeft gedaan, liet de stichting vallen als een baksteen. In een enorm vijandig interview op de nieuwszender MSNBC wilde ze Brinker eens flink de oren wassen.

Na enkele dagen waarin Planned Parenthood en bijna de gehele media Brinker beschuldigden van politieke spelletjes rond het geld, en waarbij de stichting er openlijk van werd beschuldigd te spelen met de gezondheid van vrouwen, krabbelde Susan G. Komen terug. Afgelopen vrijdag werd meegedeeld dat men zal doorgaan met donaties aan Planned Parenthood.

Conclusie van veel pro-lifers in Amerika is dat links Amerika zijn ware gezicht heeft laten zien: abortus, en het ongelimiteerde recht voor vrouwen om er gebruik van te maken, is het hoogste sacrament in de religie van de progressieve kerk. Zelfs een liefdadigheidsinstelling die al zoveel goeds voor de gezondheid van vrouwen heeft gedaan als de Susan G. Komen stichting zou zonder pardon worden geofferd op het altaar van de abortus provocatus. Met een toespeling op een bekend Amerikaans gezegde over de maffia, schreef James Taranto in de Wall Street Journal: "De bittere campagne van Planned Parenthood -- gesteund door linkse activisten en de media -- tegen (de Susan G. Komen stichting) kan worden vergeleken met de bekende chantage-praktijk: Hé, leuke instelling heb je daar. 't Zou toch erg zijn als er wat mee zou gebeuren. De boodschap aan andere Planned Parenthood-donoren is dat als ze niet braaf zijn en geld blijven ophoesten, dat ze dan net als de Komen-stichting zullen worden behandeld." Met andere woorden, de arm van Planned Parenthood is lang en zal je krijgen als je niet naar hun pijpen danst.

En zo heeft de werkelijkheid de verkiezingen ook weer ingehaald. Op de vraag waarom de Obama-regering zo dom is gestruikeld over zo'n controversieel thema -- en in een verkiezingsjaar nog wel -- antwoordde Liz Marlantes van de Christian Science Monitor dat de regering ervan uit was gegaan dat men de afweging had gemaakt dat er weinig protest tegen de verzekeringsregel zou zijn. Het was een onderwerp waar Obama de eigen achterban wel warm mee zou kunnen krijgen. Aangezien veel katholieke vrouwen, tegen de leer van de kerk in, wel degelijk de pil en andere geboortebeperkende middelen gebruiken, gokte men er waarschijnlijk op dat er weinig verzet zou komen.

Die berekening is duidelijk verkeerd geweest. En daar zou juist Rick Santorum, zelf een gelovig katholiek en de enige kandidaat die 'sociale thema's in zijn campagne benadrukt heeft, voordeel van kunnen hebben. Juist vandaag vinden er in Minnesota en Missouri voorverkiezingen plaats. In beide staten kan Santorum eerste of sterke tweede worden. Terwijl de campagne van Gingrich deze week een half miljoen dollar in het rood is gezakt, lijkt de ster van Santorum weer iets helderder te gaan fonkelen.